Senaristin çizer için sayfa senaryosu yazdığı gibi yazın: önce sayfa düzeni, sonra her kareye bir an, en sonda çizim geleneği. Sayfa düzeni bir sayı ve bir ızgaradır, örneğin “six equal panels in a three-row grid with clean white gutters”. Anlar sayfadaki konumlara bağlanır: “top row, she collects a parcel at a bakery door and sets off; middle row, she swerves around a fruit cart and crosses a stone bridge; bottom row, she climbs a hill of pastel houses and hands the parcel to a waving old man”. Tek oluşturmada sayfanın tamamı gelir; karelerin çerçeveleri ve aralarındaki boşluklar da çizilmiş halde.
Bir çizgi roman sayfasını altı küçük illüstrasyondan ayıran iki şey var. Birincisi kamera. Her kareye farklı bir çekim verin (geniş bir açılış planı, bir ayakkabıya yakın plan, arkadan görülen bir figür), sayfa bir sekans gibi okunmaya başlar. İkincisi mürekkep. “Uniform black outlines, flat unshaded colour, no hatching” ligne claire ekolüdür; hız çizgileriyle birlikte “grey dot screentone” mangadır; “pure black brush ink on white with no greys” ise noir. Bu kararları adıyla söyleyin, gelenek de onlarla birlikte gelir. Aşağıdaki her sayfa, yanındaki istemin BananaBanana'da oluşturulmuş düzenlenmemiş ilk çıktısıdır. Kare sayısı ve yerleşimi on sayfanın hepsinde senaryodaki gibi geldi. Tek kusur biçimdeydi: fanzinin “square” kareleri uzun çıktı.